Powerscourt House en de Irish Stud

Iedereen zit in de bus, George start de bus maar de motor zwijgt in alle talen. De chauffeur gaat de bus uit en belt met zijn bedrijf en hij reset de elektronica. Er moet drie minuten worden gewacht en als die voorbij zijn probeert George het opnieuw. Geen enkele geluid geeft de motor.IMG_9345 Er wordt aan het stuur gerukt en dat zit in het slot. Zolang dat het geval is kan de motor niet worden gestart. Een chauffeur van een andere bus komt aangelopen, er volgt beraad en dan wordt er met vier handen aan het stuur getrokken. Dat schiet los, de motor start en met een kwartier vertraging vertrekken we uit Dublin en beginnen we aan de rondreis door Ierland. Het weer valt vandaag mee.IMG_9328 Onderweg is er alleen ’s middags regen en veel wind. Will Christiaanse vervolgt zijn vertellingen over het land. Hij weet zeer veel van de geschiedenis van Ierland en laat blijken dat zijn kennis breder is dan die van Ierland alleen. Zo zijn we opeens bij de strijd tussen de Hunnen en de Chinezen en omdat de Hunnen die verloren wenden zij hun blik naar het Westen. Ik pik uit zijn verhaal op dat in het gevolg van de Noormannen een familie Le Poer meekwam die ten Zuidoosten van Dublin een kasteel bouwde. Naar die familie is dit landgoed genoemd dat begin 17e eeuw in handen kwam van een andere familie. De heer Wingfield, inmiddels burggraaf van Powerscourt, lietIMG_9333 in 1840 een grote tuin aanleggen. Het zicht van het kasteel is gericht op de Wicklow bergen. In de zichtas liet de tuinarchitect een grote hap grond uitgraven zodat een terrasvormig geheel ontstond en een van de mooiste tuinen ter wereld is ontstaan. De toegang is door het huis en weer buiten genieten we van het prachtige uitzicht. Het is fris wanneer we aan een wandeling door de tuinen beginnen, deIMG_9346 frisse lucht doet me goed. In een rustig tempo lopen we de tuinen door. Will blijkt over een grote kennis van bomen en planten te beschikken, hij staat vaak stil om uitleg te geven. Ik geniet vooral van de Japanse tuin, waar zowaar ook Japanse toeristen rondlopen. Er zijn vijvers, fonteinen, waterlopen, fraaie waterplanten, kortom teveel om op te noemen. Er zijn tuinen in diverse stijlen. Zo staan we opeens tussen de sequoia’s, is er een begraafplaats voor huisdieren met grafmonumenten en lopen we langs een dolfijnenvijver. Tenslotte kuieren we door tweeIMG_9353 ommuurde tuinen en bereiken we het huis waarbinnen in twee cafés koffie wordt geschonken. Ik neem er een chocoladetaartje bij die met behulp van Gerrit Weenink en Jan Oosterlo wordt verorberd. Het centrale gedeelte van het huis is in 1974 verwoest door een brand. De stichting die in 1961 eigenaar was geworden liet het casco weer opbouwen en heeft er een klein winkelcentrum in laten maken.IMG_9327 Er is veel kleding te koop, zal ik een mooie blouse voor € 29 kopen? Op de bovenverdieping zijn enkele meubelzaken. Op een gedekte tafel lijkt het bestek van zilver maar na gedegen onderzoek van Sjoerd van der Schaar en mij blijkt dat niet het geval. Hier lunchen we ook. Ik neem een kop bruine kruidige soep, waarvan ik van te voren niet weet wat het is maar het smaakt voortreffelijk. Weer in de bus beginnen we aan een flinke rit in de richting van het Zuidwesten. We rijden door de Wicklow Mountains, een groot natuurgebied. Will wijst ons op de gaspeldoorn die zijn fraaie gele bloei laat zien. Ook is er heide tussendoor, een mooi gezicht. Er trekt een regenbui over met veel wind.IMG_9372 Will wil ons een mooi foto laten maken van een helling bedekt met gaspeldoorns en heide. Onderweg begin ik mijn maag te voelen, weer val ik in de bus in slaap. De voorgenomen fotostop wordt uitgevoerd, maar dan regent het. Met de wind erbij ben ik in een paar minuten kleddernat. Het zal me benieuwen wat er van de foto terecht komt. Will vertelt over de Schepping. Na zes dagen was God klaar, er kwam een zevende dag en – minder bekend – er was ook een achtste dag.IMG_9369 God vond de bergen van Ierland kaal. Hij vroeg de roos of die zich er wilde vestigen. De roos vond zichzelf te teer. Toen vroeg God de eik om de kale bergen te bedekken. Die kon op de rotsen niet wortelen en zou bij de eerste de beste storm omwaaien. Toen vroeg Hij de kamperfoelie maar die kan er niet klimmen en zou worden vertrapt. Tenslotte vroeg God de heide. Die wilde het wel proberen. Zo is de heide hier gekomen. Die heeft de kleur van de roos, de kracht van een eik en de geur van kamperfoelie. De wegen zijn bochtig en hobbelig. Ik voel mijn maag opspelen en vooral de soep. Ligt die te zwaar op de maag? Ons volgende doel de Irish National Stud, zeg maar de nationale stoeterij en paardenfokkerij. Tegen vier uur zijn we daar, in de bus kan ik de soep nog in mijn lijf houden maar net de bus uit komt alles eruit.IMG_9380 Zo dat lucht op. Een gids gaat met ons mee en geeft uitleg. Eerst staan we stil bij drie merries en drie veulens. Later komen we bij de hengsten. Er is er een die in 1 jaar 35 wedstrijden heeft gewonnen, een record. Een dekking door deze hengst kost € 70.000. Op informatieborden staat hoeveel de hengsten al hebben opgebracht. Enkele meer dan een miljoen. Er vindt geen kunstmatige inseminatie plaats.IMG_9385 Dat voorkomt verspreiding op grote schaal van de eigenschappen van de hengst. Ofwel een klein aanbod en een grote vraag waardoor de prijs per dekking hoog kan zijn. We zien de stallen en er is een kleine Japanse tuin die zich goed laat fotograferen. We zoeken ons hotel voor de komende twee nachten op. Dat is het Aspect hotel in Kilkenny. Ik voel me nog steeds beroerd en duik direct het bed, neem niet deel aan de gemeenschappelijke maaltijd. Kom later op de avond nog wel even mijn bed uit om te kijken of hier internet is. Ik heb een uitstekende verbinding en beantwoord een paar e-mails maar ben er snel moe van. Al om half tien ga ik slapen.

Over Tijme J. Bouwers

Doctoraal economie RU Groningen 1967 Mil. Dienst, 1968-1969, oud res. officier cavalerie Prov. Zuid-Holland, afd. toezicht gemeentefinanciën Inspecteur Rijksfinanciën 1972 - 1976 Burgemeester Ferwerderadeel 1976 - 1988 Burgemeester Aalten 1988 -2004 Ouderling visitator PKN Voorz. Stichting 'Vrienden van de Aaltense Synagoge'
Dit bericht is geplaatst in Reizen. Bookmark de permalink.

2 Responses to Powerscourt House en de Irish Stud

  1. Theo schreef:

    Hallo Tijme,
    We maakten ons al een beetje zorgen. Niks voor U om op 30 augustus nog geen verder
    reisverslag gepubliceerd te hebben dan die van 26 augustus jl. Nu begrijpen we het.
    Hopelijk gaat het beter zodat U niet te veel mist.
    Groetjes van Cathy en Theo

  2. Frans Boersma schreef:

    Dag Tijme,

    Mooie dat je er weer bent met een verslag. Je laat ons ook weten
    dat het herstellen niet zo snel gaat.
    Je probeert de moed er in te houden, sterkte toegewenst!
    Ontvang de hartelijke groeten vanuit Drachten.

    Minke en Frans

Reacties zijn gesloten.