Tijme Bouwers

Mijn ontslagbrief uit de Universiteitskliniek van de deelstaat Sleeswijk-Holstein is een uitvoerig rapport dat uitslagen van de onderzoeken bevat. Het is gericht aan ‘den weiterbehandelnden Artz in den Niederlanden’. Ik zal dus contact moeten opnemen met mijn cardioloog in he MST in Enschede. Dat betekent dat mijn ICD eerst moet worden uitgelezen. Op 29 aug. 2016 bel ik het Thoraxcentrum in Enschede. Men meldt zich met ‘secretariaat cardiologie’. Ik vertel wat er aan de hand is. Het antwoord is kort maar Lees verder →

Het ontbijt komt op de gebruikelijke tijd, tegen halfnegen. De medicijnverstrekking laat op zich wachten. Een jongeman is heel secuur, maar ook heel langzaam bezig en komt na het ontbijt. Misschien is de zuster ziek en valt hij in. Ik heb mijn eigen medicijnen al genomen. Al om acht uur heb ik met Eurocross in Leiden gebeld. Weer een andere medewerker. Ze vertelt me dat gepland is dat de verzekeringsarts om negen uur met de arts hier zal bellen. Kan dat niet eerder? Ze zal haar best doen. Mij bekruipt de vrees dat ik vandaag hier nog niet weg kom. Ik tref de afdelingsarts, zij geeft mij haar rechtstreekse telefoonnummer. Dat geef ik weer door aan Eurocross. Greet bereid ik erop voor dat het ook wel morgen zou Lees verder →

Als rond halfzeven de zuster de kamer binnen komt heb ik goed geslapen. De Rus heb ik in de afgelopen nacht de gebruikelijke behandeling gegeven zodat hij niet meer snurkt en de Turk niet meer moppert. Medicijnen worden op mijn nachtkastje gezet. “Heb ik gisteren stoelgang gehad?’ is de eerste vraag van de zuster. Dan meet ze temperatuur, 36,7° C, en bloeddruk, 110-70. De pols is 60. Ik scheer me, was me, ga weer in bed liggen en slaap nog een uur. Tegen halfnegen wordt het ontbijt gebracht. Het vlees beleg is ‘Geflügelwurst’ waardoor aanhangers van de islam dat ook kunnen eten. De Turk vertrouwt het niet en Lees verder →

Wat zal deze dag mij brengen? Mag ik naar huis? De dag begint vroeg, tegen halfzeven worden de medicijnen gebracht en temperatuur, bloeddruk en pols gemeten. Ik ben gewoon de medicijnen vlak voor het ontbijt in te nemen. Dus wacht ik op het ontbijt. Als dat er om kwart voor acht nog niet is, slik ik de medicijnen in. Niet die door de zuster op mijn kastje zijn gelegd, maar mijn eigen pilletjes. Tegen halfnegen wordt het ontbijt binnen gebracht. Een plakje brood, een bolletje, roomboter, vette kaas en boterhamworst, thee en een kuipje zoete yoghurt. Na het ontbijt neem ik geen Desloratadine pil. Dat is een Lees verder →

Op maandag 22 aug. 2016 ben ik om halfacht in Heerenveen op de bus gestapt. Negen deelnemers van onze reisclub zitten er al in, ze zijn in Sneek ingestapt. In Drachten komen er nog zes bij. Bij Nieuweschans wordt koffiegedronken in de ‘Groninger Poort’. Van tien tot halftwee duurt de rit naar Lübeck. De hotelkamer wordt opgezocht. Om drie uur begint een stadsrondleiding, een Nederlandse vrouw leidt ons door een klein stukje van het historisch centrum van Lübeck. Holstentor van 1471, oude pakhuizen, kleine huizen aan binnen steegjes, het Conservatorium, de lege Petrikirche en tenslotte de Markt. Aan de Markt de Marienkirche en het Stadhuis. De gids geeft uitleg bij een maquette van de historische binnenstad. Het is even na halfvijf. Plots voel ik dat ik me aan iemand moet Lees verder →